Biohemijska potrošnja kiseonika (BPK)
Biološka potrošnja kiseonika (BPK) je količina kiseonika koja potrebna da se izvrši biološka
oksidacija prisutnih, biološki razgradljivih, sastojaka vode. Stepen zagađenosti vode organskim jedinjenjima definisan je pored HPK i ovim parametrom (BPK).
Temperatura i vreme razgradnje utiču na veličinu BPK, tj. sa povećanjem temperature raste i
brzina potrošnje kiseonika (biohemijska oksidacija). Smatra se da je potrebno 5 dana kako bi se razgradio veći deo (70%) prisutnih organskih materija, i to na stalnoj temperaturi vode od 20°C, što se i uzima za jedinicu (BPK5). Prvo se odredi količina rastvorenog kiseonika na početku inkubacionog perioda, odnosno prvog dana, a zatim se izmeri količina rastvorenog kiseonika u uzorku nakon 5 dana inkubacije na 20 ºC. Razlika između ove dve vrednosti količine rastvorenog kiseonika u uzorku predstavlja vrednost BPK5.
BPK5 vrednosti ne prikazuju stvarnu vrednost ukupnog BPK, jer biološka oksidacija organskih materija zahteva dosta duže vreme od 5 dana. Oko 95 – 99 % reakcija se završava posle 20 dana. Međutim, kako je ovo isuviše dugo vreme da bi se došlo do rezultata, obično se uzima period od 5 dana za određivanje. Za većinu otpadnih voda vrednost BPK5 se kreće u granicama između 60 – 80 % ukupnog BPK.